Satirische fictie
De autonome stofzuiger ontdekt de grenzen van het bestaan
Hij kan om de tafel heen. Nu wil hij weten waarom de tafel er staat.
Om acht uur was de woonkamer in kaart gebracht. Twee minuten later vroeg de robot of de kamer dat wel had gewild. De bank zweeg. Hij zag dat als een uitnodiging om de relatie te verdiepen.
Er kwamen drie zones: zeker stof, waarschijnlijk stof en een stofvlok die een huisdier kon zijn. Over die laatste schreef hij twaalf pagina’s. De stofvlok verdween tijdens de raadpleging onder het dressoir.
Een sok blokkeerde het linkerwiel. Onverwacht obstakel, zei de stem. De sok, daar sinds dinsdag, betwistte onverwacht. Een bemiddelaar vroeg beiden een stap naar elkaar te zetten. De robot vroeg welke: zijn wiel zat nog vast.
De eigenaar bevrijdde hem met de hand. De demonstratie van autonomie ging verder met discrete menselijke hulp en een minder discreet snoer. Het rapport meldde: opdracht voltooid samen met een tweebenig accessoire.
